پرستار که باشی، شاید کسی نداند که تو چقدر خندیدی با خنده‌های بیمارت و چقدر اشک ریختی با اشک‌های بیمارت. چه شب‌ها از فرط خواب و خستگی تلو تلو خوردی در راهروهای بیمارستان و چقدر چرت زدی روی میز ایستگاه پرستاری. پرستار که باشی شاید خیلی‌ها خیلی چیزها را ندانند، اما تو میدانی که باید به لباس سفید مقدست عشق بورزی و دوستش داشته باشی.